Όπως έγραψα στην προηγούμενη ανάρτηση μου ο καλός μας Adam Begge από το περιοδικό i cook greek μου έκανε την τιμή να έχει συνέντευξη μου στα Blogarismata! Η συνέντευξη είναι στη σελίδα 40 του τεύχους Ιουλίου-Αυγούστου που όπως πάντα είναι γεμάτο με ενδιαφέροντα θέματα μαγειρικής και όχι μόνο!
Το τεύχος μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ ή να το βρείτε σε διάφορα μέρη σε όλη την Ελλάδα όπως γράφει εδώ.
Ευχαριστώ πολύ τον Adam για τα τόσο όμορφα λόγια, αρχίζω να αναρωτιέμαι αν είμαι εγώ αυτή που περιγράφει;-)

Τη συνταγή δεν την έχω δει πουθενά, είναι έμπνευση της στιγμής, τι άλλο να κάνω πια με τα αγαπημένα σε όλους μας κολοκυθάκια!!!

Κολοκυθάκια με παντσέτα

υλικά

1-1,5 κιλό κολοκυθάκια
250 γ5ρ παντσέτα ψιλοκομμένη ή μπέικον
1,5 φλιτζάνι τριμμένα τυριά, όχι αλμυρά (γκούντα-μοτσαρέλα)
2 κρεμμύδια
2 σκελίδες σκόρδο
1 καρότο τριμμένο
1 κιλό ντομάτες
βασιλικός
αλάτι
πιπέρι

Καθαρίζουμε τα κολοκυθάκια και τα κόβουμε οριζόντια στα δύο. Τα στρώνουμε σε ένα ταψί, τα αλατίζουμε και τα βάζουμε στο φούρνο να ψηθούν για μισή ώρα περίπου. Στο μεταξύ ετοιμάζουμε τη σάλτσα. Τσιγαρίζουμε χωρίς λάδι για λίγο την παντσέτα και το κρεμμύδι και μετά ρίχνουμε τις ντομάτες ψιλοκομμένες, το σκόρδο, το καρότο, το βασιλικό, πιπέρι και αλάτι. Αφήνουμε να δέσει η σάλτσα και ύστερα προσθέτουμε το 1 φλιτζάνι τυρί και τα ρίχνουμε πάνω από τα κολοκυθάκια. από πάνω ρίχνουμε και το υπόλοιπο τυρί. Ψήνουμε στους 200β για 35-40 λεπτά.

Άντε να γράψουμε και καμιά συνταγή, τέρμα τα ταξίδια!
Πρώτα από όλα να ενημερώσω ότι το νέο I COOK GREEK κυκλοφόρησε και ο αγαπητός μας Adam μου έκανε την τιμή να έχει συνέντευξη μου στα blogarismata αυτού του μήνα! Δεν το έχω πάρει ακόμα στα χέρια μου αλλά είμαι σίγουρη ότι θα είναι καταληκτικό! Θα επανέλθω επί του θέματος πολύ σύντομα με την ανάλογη ανάρτηση!

Για την εκδρομή μας τώρα. Ο Πόρος είναι από τα αγαπημένα μας νησιά! Τουλάχιστο 2 φορές το χρόνο πηγαίνουμε για ένα τριήμερο, συνήθως Άνοιξη και Φθινόπωρο. Πήγαμε τώρα και με τη Χαρά. Καλοκαίρι βέβαια, ζέστη, το ίδιο όμορφο νησί όμως!

Το χαρακτηριστικό ρολόι του Πόρου!Μας αρέσει να χαζεύουμε τα όμορφα καραβάκια!
Μια όμορφη εκκλησούλα ψηλά στο Μοναστήρι!
Και ο ήλιος βασιλεύει...Μια βραδινή φωτογραφία που μου αρέσει πολύ. Δεν ξέρω πως βγήκε έτσι όμορφη, ίσως ήταν τα ουζάκια που είχαμε καταναλώσει!
Και αυτή η big mama ΔΕΝ είμαι εγώ! Αχ, φύγαμε!
Η διασκέδαση με την αγαπημένη φίλη συνεχίζεται, εντός και εκτός Αθηνών αλλά προσπαθώ να διαβάζω και τα blogs όποτε μπορώ! Συνταγές τώρα δεν προλαβαίνω να αναρτήσω, θα γίνει και αυτό, μπορώ όμως να βάλω φωτογραφίες από το πιο αξέχαστο από τα ταξίδια που έχω κάνει!
Το marineland είναι ένα πάρκο λίγο έξω από το Νιαγάρα, από τη μεριά του Καναδά, κυρίως με ψάρια, ένα πολύ όμορφο ενυδρείο αλλά και διάφορα άλλα ζώα και διάφορα παιχνίδια!








Περάσαμε μια πολύ όμορφη μέρα εκεί! Που ήταν τα παιδιά μας (και τα δικά μας και των φίλων μας) την περισσότερη ώρα; Σε ένα τεράστιο μαγαζί με ηλεκτρονικά παιχνίδια!!!!!

Ήρθε τελικά η αγαπημένη φιλενάδα και όπως καταλαβαίνετε ο χρόνος για blogging δεν είναι αρκετός. Προς το παρόν λόγω jet-lag δεν έχουμε πάει πουθενά οπότε βρήκα ευκαιρία να γράψω για ένα δροσιστικό κέικ.
Το φτιάχνουμε με ένα οποιοδήποτε κέικ, εγώ το φτιάχνω με γιαουρτόπιτα.

χρειαζόμαστε:

125 γρ βούτυρο
1 φλιτζάνι ζάχαρη
1 1/2 φλιτζάνι αλεύρι
1 γιαούρτι
2 αυγά
1 βανίλια
1 πακέτο ζελέ φράουλα

Τα γνωστά: Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη, ρίχνουμε τα αυγά, τη βανίλια, το γιαούρτι και το αλεύρι. Το βάζουμε σε στρογγυλό ταψί όχι πολύ μεγάλο, ή φόρμα που βγαίνουν τα πλαϊνά και το ψήνουμε στους 180β. Αφού ψηθεί και κρυώσει αρκετά, με ένα καλαμάκι για σουβλάκια το τρυπάμε αρκετές φορές σε διάφορα σημεία.
Φτιάχνουμε το ζελέ όπως λέει το κουτί και αν θέλουμε ρίχνουμε και λίγο κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής. Ρίχνουμε το ζελέ στο ταψί και το βάζουμε στο ψυγείο. Εκεί που το έχουμε τρυπήσει παίρνει το χρώμα του ζελέ.

Γίνεται πολύ δροσιστικό, εγώ το άλειψα με μαρμελάδα φράουλα και έριξα τριμμένο αμύγδαλο. ο σύζυγος φυσικά έβαλε και παγωτό από πάνω.
Είναι η πίτα που έφτιαξα και έφαγε ο καλός μου όταν εμείς απολαμβάναμε τις μελιτζάνες! Πίτα τώρα δε τη λες, μάλλον ομελέτα τη βλέπω!

χρειαζόμαστε

5 αυγά
300 γρ κιμά
500 γρ κολοκυθάκια
φρέσκο κρεμμυδάκι
άνηθο
αλάτι-πιπέρι

Τσιγαρίζουμε τον κιμά με τα κρεμμυδάκια σε λίγο λάδι. Ψιλοκόβουμε τα κολοκυθάκια και τον άνηθο και τα ρίχνουμε και αυτά στη κατσαρόλα. Αλατοπιπερώνουμε ρίχνουμε λίγο νεράκι και σιγοβράζουμε μισή ωρίτσα περίπου. Αφήνουμε να κρυώσει και ρίχνουμε και τα αυγά ελαφρά χτυπημένα. Αλείφουμε ένα μικρό ταψάκι με λάδι και ρίχνουμε μέσα το μείγμα. Το πασπαλίζουμε με τριμμένη φρυγανιά και ψήνουμε για μισή ώρα στους 180β.


Καλό μήνα σε όλους εύχομαι!
Πραξικόπημα στο σπίτι! Γιατί; Πέρασε το μισό καλοκαίρι χωρίς ούτε μια μελιτζάνα, η μαμά και η κόρη δεν αντέχαμε άλλο. Ο μπαμπάς μας δεν τις τρώει και έτσι εγώ (από βαρεμάρα περισσότερο) για να μη φτιάχνω διπλά φαγητά τις αποφεύγω. Μαγειρέψαμε λοιπόν ένα φαγητό εύκολο και με μελιτζάνες και βγάλαμε το άχτι μας.

χρειαζόμαστε:
1 κιλό μελιτζάνες
1 κιλό πατάτες σε φέτες λεπτές
1 κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
2 πιπεριές χρωματιστές (κόκκινη-πορτοκαλί)
αρκετό μαϊντανό
500 τριμμένα τυριά (γκούντα, φέτα, ανθότυρο)
150 γρ ζαμπόν σε κομματάκια αλάτι
πιπέρι
λάδι
1 αυγό
1/2 ποτήρι γάλα
1/2 ποτήρι ντοματοχυμό


Αν θέλουμε αφαιρούμε το φλοιό από τις μελιτζάνες και τις κόβουμε σε όχι πολύ χοντρές φέτες. Τις αφήνουμε σε αλατόνερο να ξεπικρίσουν για 20 λεπτά. Τρίβουμε στο μπλεντεράκι το κρεμμύδι, το σκόρδο, τις πιπεριές και το μαϊντανό. Λαδώνουμε το ταψί και στρώνουμε τις πατάτες. Ρίχνουμε από πάνω το μισό μείγμα κρεμμυδοπιπεριών, το μισό μείγμα τυριών και το μισό ζαμπόν. Στρώνουμε μετά τις μελιτζάνες και από πάνω ρίχνουμε τα υπόλοιπα μισά (κρεμμύδι, τυριά, ζαμπόν) Αλατοπιπερώνουμε. Χτυπάμε το αυγό με το γάλα και το ντοματοχυμό και το ρίχνουμε από πάνω. Ρίχνουμε όσο λαδάκι θέλουμε και το σκεπάζουμε καλά με αλουμινόχαρτο. Το ψήνουμε για 15-20 λεπτά σε 220β και μετά χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στους 180 και αφήνουμε να ψηθεί 40-45 λεπτά. Τα τελευταία 15-20 λεπτά βγάζουμε το αλουμινόχαρτο να πάρει χρώμα.

Για τα αγόρια φτιάξαμε μια πίτα με κιμά και κολοκύθια αλλά θα τη βάλω αύριο!
Περιμένοντας λοιπόν τη φιλενάδα, έψαξα φωτογραφίες από την τελευταία φορά που ήμασταν μαζί! Είπα να σας δείξω μερικές. Ας ξεκινήσουμε από το Niagara. Μας έχει δείξει φυσικά πολλές η Κική και πολύ καλύτερες αλλά εγώ αυτές που θα σας δείξω είναι τραβηγμένες από έναν πύργο με εστιατόριο, που έκανε πλήρη περιστροφή σε 1 ώρα, αν θυμάμαι καλά!